Over Gilmore girls

Blog

Ken je de serie Gilmore girls? Ik kijk naar de allerlaatste aflevering uit het laatste seizoen, en ben al over de helft. Nog 15 minuten kijken, en dan is het voorbij. Dus ik stel het uit, die laatste minuten. Het is of ik ze ken, Lorelai en Rory, Luke, Sooky en Emily en Kirk en ach al die anderen. Het is geen echt afscheid, zeg ik tegen mezelf. Ik kan zelfs zo kijken naar aflevering 1, en dan opnieuw beginnen. Dat wil ik niet. Ik heb schijnbaar last van een parasociale relatie, dat is het, en het verbreken van een relatie is nooit eenvoudig. Hoe gênant is dat? Een hechte relatie met fictieve personages?

Natuurlijk heb ik een excuus, want Lorelai en Rory zijn gewoon leuk. Lorelai wordt op zestienjarige leeftijd zwanger, ruziet met haar  snobistische ouders, en vertrekt in haar eentje naar het popperige dorpje Stars Hollow waar ze als kamermeisje gaat werken in een al even popperige herberg. Lorelai en Rory zijn kletsende hartsvriendinnen, 16 en 32 jaar oud, en Stars Hollow is het hele jaar door versierd met kerstlichtjes, lenteguirlandes, pompoenen of herfstslingers. Er wonen excentrieke, maar meelevende dorpelingen die jaarlijks een breimarathon organiseren om de brug bij het dorp te kunnen financieren. Het is de hele dag druk in het dorp, Rory heeft altijd een boek in haar tas, net zoals ik, en ze kan kiezen of ze wil studeren op Harvard of Yale, ook al niet heel vervelend. Iedere avond eten Rory en Lorelai pizza’s of hamburgers of andere bergen fastfood, want Lorelai kan niet koken, en toch blijven ze gezond en slank. En als ze al geldproblemen hebben, dan is dat omdat ze Yale niet kunnen betalen, of een nieuwe herberg ofzo, niets ernstigs. Er gebeuren leuke dingen, met leuke mensen en iedereen is zichzelf.

Ik keek eerst alle 154 afleveringen, opgenomen tussen 2000 en 2007. Daarna volgde een miniserie in 2016, met vier afleveringen. Plotseling waren ze ouder en anders dan de Lorelai en Rory waar ik de avond daarvoor nog mee doorbracht, in seizoen 7, aflevering 22. Dat was lastig. Iedereen was er, behalve Richard, de vader van Lorelai, die in 2014 overleed. Het leven buiten de serie was doorgegaan, zonder dat ik wist wat er gebeurde. En zulke dingen deel je, als vriendinnen. Die avond was onze relatie eigenlijk al voorbij.

Het is dus niet alsof het alleen maar voelt alsof ik afscheid van ze moet nemen. Ik neem echt afscheid van ze. Een excuus voor mijn uitstelgedrag is niet nodig. Ik moet op zoek naar nieuwe vrienden en vriendinnen, en ik weet dat ik het kan, na Homeland, The bridge,  Breaking bad en Peaky blinders en al die andere series. En nee, ik ben niet verslaafd. Ik ben gewoon een mensen persoon.

 

p.s. En net googlede ik een foto van Gilmore girls en las ik de cliffhanger van deze laatste aflevering. Nu hoeft het helemaal niet meer.