Waarom we te weinig lezen

Blog

Literair agent Bisseling riep ons afgelopen zaterdag op om geen manuscripten meer in te sturen, maar vooral veel te lezen. Want net zoals veel uitgeverijen worden ook zij overspoeld door enthousiaste amateurschrijvers. Bisseling vraagt zich af waarom hobbyschrijvers hun werk insturen. Een rare vraag, en een rare oproep, voor een bedrijfje dat leeft van schrijvers, én lezers.

Want ja, we lezen steeds minder. En als ik een uitgever was, of een literair agent, zou ik alles op alles zetten om de lezer te vinden, in plaats van ze weg te jagen. Want schrijvers lezen, en lezers schrijven, dat weet iedereen.

In de boekwinkel en bibliotheek liggen hoofdzakelijk de boeken die uitgevers lezenswaardig vinden; de zelfbenoemde poortwachters van de literaire wereld. Misschien moeten uitgevers zich afvragen of ze de juiste boeken publiceren, en de juiste schrijvers uit die vervelende stapel manuscripten vissen –  zouden we anders niet meer lezen?

Of misschien lijkt het boekenvak steeds meer op dat van het literaire tijdschrift, dat niemand leest, behalve de schrijvers die er in publiceren.  En een enkele verdwaalde literaire agent of uitgever, op zoek naar een nieuwe auteur om te publiceren. Een incestueus gebeuren, als je het zo bekijkt.

De hobby schrijver kan daarnaast al schrijver zijn. Want ben je een échte schrijver als je een betalend lezerspubliek hebt? Ongeacht of je dat via die gerenommeerde uitgever bereikt, of in eigen beheer? En wat te vinden van een boek dat door een beroemd uitgever met veel bombarie wordt uitgegeven en maar een kleine lezerskring heeft? Een onechte schrijver, of een onbegrepen schrijver? Geldt hetzelfde voor de schrijver die in eigen beheer publiceert, en ook een klein lezerspubliek heeft? Of gaat het over de lezer? Is de ene lezer misschien een echte lezer die ‘echte’ schrijvers leest, en de ander niet? En wie gaat zichzelf dan opperlezer noemen, om vervolgens iets te vinden van lezers die bijvoorbeeld ‘Vijftig tinten grijs’ of  Olaf j. de Landell lezen?

De hobby schrijver kan dus zomaar een opperlezer zijn, of een onbegrepen schrijver. Dus blijf vooral manuscripten opsturen.  Want om te kunnen lezen, moet er geschreven worden. En schrijvers hebben we nodig, want dat zijn de lezers, beste mensen. Je kunt niet alles hebben.